Rock Werchter – Dag Vier – Zondag 3 juli

Posted at 13 juli 2005 // muzikaal

afbeelding

De Vierde en laatste dag … ‘t werd tijd, want niet alleen de wei stonk naar iets wat lijkt op mest maar eigenlijk nog veel erger is, maar ook de ingang!

Aangezien een zeepsmoel als die van Dinand Woesthoff van Kane niet goed is voor de maag – zeker niet na alweer spek met eieren als ontbijt :-) – trokken we pas rond half twee naar de wei, om net op tijd voor het concert van Feeder aan te komen. Niet echt mijn ding, de muziek van Feeder, maar ‘t mag er best zijn. Daarna nog naar Keane geluisterd, maar dat viel tegen: hun singles zijn steeds aangenaam om te horen op de radio, maar een uur lang die piano en dat hoge stemmetje gaat op de zenuwen werken! Misschien moeten ze toch maar eens een (bas-)gitarist inschakelen. Ook nog een stukje Sarah Bettens gehoord, die de Marquee uiteindelijk plat kreeg met hits van K’s Choice :-) Misschien toch niet zo’n goed idee, die solo trip? En om de een of andere duistere reden denk ik bij Sarah Bettens steeds aan Chiro-meisjes …

Na al die middelmaat was ik dan eindelijk klaar voor de laatste vier groepen van het festival! Het begon al goed met Soulwax: een stijlvol podium (veel zwart, met grijze strepen), hard rockende nummers afgewisseld met meer dansbaar electro werk, en Stephen was goed bij stem. Geen flauwe geintjes meer, en ook geen dwaze Backstreet Boys covers meer – wel stukken Daft Punk en Alter Ego door de mixer! Achteraf gehoord dat er bij het eerste nummer iets fout liep, maar niets van gemerkt! Zaki mag nog steeds trots zijn op zijn zonen!

Daarna was het eindelijk de beurt aan m’n favoriete rock band: Queens of The Stone Age! Josh Homme zag de grote massa die zich voor de main stage begon te verzamelen, en had er duidelijk zin in! De beuk werd er meteen stevig in gezet door Go With The Flow, gevolgd door het korte en krachtige Medication. Het duurde echter tot het vierde nummer, Everybody Knows That You Are Insane vooraleer ze goed opgewarmd waren, maar wat dan volgde was zeer sterk: het lekker noisy Broken Box (of Broken Pussy), het als een bom inslaande Little Sister, de klassieker Song for The Dead en de hitsingle No One Knows, die lekker lang uitgesponnen werd, op een bepaald moment zelfs acapella gebracht werd, en gemixt werd met een zalig nummer van hun eerste album: Regular John!

De Foo Fighters konden natuurlijk niet onderdoen: Dave Grohl en de zijnen hadden duidelijk zin om te rocken – getuige de podium decoratie: een grote muur van afgedankte versterkers – en dat deden ze ook: alle hits en publieksfavorieten passeerden de revue en werden luidkeels door de massa – die er duidelijk van genoot – meegebruld! Dave zelf had er ook plezier in: hij maakte enkele flauwe grapjes a la “I like to touch people I don’t know and XTC” :-) deed een camera binnen :-D en liep met z’n gitaar naar de PA toren midden in het publiek, om zichzelf en zijn band te zien en horen spelen! Fantastisch optreden, dat zeker wat langer mocht duren, en een echt hoogtepunt was!

Na de Foo Fighters begon de massa voor de main stage al wat weg te trekken, maar R.E.M. speelde het slim: openen met Bad Day, What’s The Frequency Kenneth en The One I Love was genoeg om het volk op zijn stappen te doen terugkeren! R.E.M. speelde z’n hits, maar ook nummers voor de fans van het eerste en het tweede uur, selecteerde de beste songs uit hun laatste (en minder bekende) platen, en Michael Stipe haalde ondertussen welgemeende herinneringen op aan hun vijf eerdere passages op dit festival, kortom: ze waren een meer dan waardige afsluiter! En de regen die normaal bij een R.E.M. concert hoort op Werchter bleef ook nog weg! Na de laatste samenzang op Man on The Moon knalde het vuurwerk en kwam het besef dat de vier dagen alweer als een trein zijn voorbij gegaan!

‘t Was fijn, ‘t was plezant, ‘t was een goede Rock Werchter editie dit jaar. Alleen jammer dat veel concerten gelijktijdig plaats vonden: zo heb ik Kraftwerk, Gabriel Rios, The Kills, Daan, Eagles of Death Metal, Zita Swoon en Arno aan mij moeten laten voorbijgaan. Wat mij betreft mogen er gerust langere pauzes en minder overlap tussen de concerten zijn. In elk geval, tot in 2006!

Nog een laatste opmerking: de foto’s bij de Rock Werchter berichten zijn niet door mij gemaakt, maar door de fotograaf van GoForMusic.


Labels : , , ,

Vind je dit bericht interessant? Plaats dan jouw reactie of schrijf je in op de RSS feed.

Reactie Plaatsen