Luc De Vos

Posted at 27 juli 2005 // muzikaal

afbeelding

In de Humo van deze week (nummer 3386) stond een interview met Luc De Vos van Gorki, over de 10 platen die z’n leven veranderden. Uit de jaren negentig koos hij Mellon Collie and The Infinite Sadness van Smashing Pumpkins — zeer terechte keuze vind ik, al zou ik toch zeer lang twijfelen tussen deze plaat, en hun andere meesterwerk: Siamese Dream … beide platen zet ik zo nu en dan nog eens op, en ze hebben wat mij betreft nog niets van hun kracht verloren. Ik zou misschien toch eerder kiezen voor Siamese Dream … als zestienjarige puber werd ik door die plaat echt van m’n sokken geblazen …

Luc De Vos wist ook te melden dat bij het optreden van Billy Corgan jongstleden in de Vooruit niet al te veel veel volk was, en diegene die er waren riepen vooral om Smashing Pumpkins nummers! Spijtig … maar wel begrijpelijk: als ‘k mij niet vergis werd op Studio Brussel reclame gemaakt voor dat concert met de hits van Smashing Pumpkins. Zo creëer je natuurlijk valse verwachtingen …

In elk geval, Billy Corgan liet hier en daar al eens vallen dat hij een hereniging van z’n oude groep wel ziet zitten. Doen! Dan kan ik eindelijk die slechte herinnering aan ‘t enige concert dat ik ooit van hen zag wegspoelen: hun laatste passage op Rock Werchter was ontzettend slecht – niet alleen wat geluid betreft, maar ook het plezier in het spelen, het contact met het publiek …

Luc De Vos vermeldde ook New Parade van The Sheila Divine … een fijn plaatje dat ik ook in m’n bezit heb. Blijkbaar is deze groep reeds gesplit, en wat ik ook niet wist: België was zowat de enige plaats in de wereld waar ze wat bekendheid genoten!

Morgen in de wagen nog eens Smashing Pumpkins opzetten, en dan ‘s avonds nog eens genieten van The Sheila Divine ;-)


Labels : , ,

Vind je dit bericht interessant? Plaats dan jouw reactie of schrijf je in op de RSS feed.

Reactie Plaatsen