Rock Werchter – Dag 2

Posted at 7 juli 2006 // muzikaal

afbeelding

Na een kokendhete douche in de sanitaire voorzieningen van camping A6, waren we klaar voor een dagje bakken en braden op de Werchterse weide!

Om niet overhit aan de dag te beginnen, gingen we maar in de schamele schaduw van ‘t bomenrijtje naast de Marquee liggen, om vandaar naar The Kooks te luisteren: sympathiek bandje, enthousiaste frontman, een aantal leuke nummers, maar net niet pakkend genoeg om er de tent voor in te duiken … misschien waren we toch maar beter naar Editors gaan kijken op de mainstage

Waar ik wel voor de tent in gedoken ben, was Clap Your Hands Say Yeah: een beetje een vreemde band, bestaande uit enkele net-afgestudeerde-studenten-die-niet-weten-wat-hen-overkomt en een zo goed als autistische zanger … maar ze maakten wel een van de fijnste popplaatjes van de voorbije maanden! Niet veel interactie met het publiek, maar dat hadden ze niet nodig: het opgedaagde volk in de Marquee deed zo al waar hun groepsnaam tot aanspoort! ‘k Had er niet al te veel van verwacht, ik vreesde dat ‘t er nogal slordig aan toe zou gaan, maar kijk: een redelijk strak, up-tempo concert! Nice …

Tijdens Sean Paul dacht ik enkele lekker shakende bitches op de mainstage te mogen aanschouwen … maar helaas, vanop afstand blijft er van die danseresjes niet veel meer over :-( … dan maar een dutje gedaan, om vervolgens een frietje te gaan eten dat helaas nog minder smaakte dan gewoonlijk aangezien de Radio-Donna-in-the-very-middle-of-the-middle-of-the-Q-4-Music-FM-road muziek van Live letterlijk roet in mijn eten kwam gooien … opperkwal en oerlul Ed Kowasjelchicks dacht echter nog steeds dat hij the-king-of-the-festivals was!

Geef mij dan maar Vitalic: kletterende, no-nonsense electro, met een mega(cult)hit in de stallen … om de hips-to-shaken vonden ik en de rest van ‘t gespuis dat rond en in de Marquee hing het nog te warm … en die hit heb ik ook gemist want …

… de band waar ik op vrijdag naar uitkeek, betrad het hoofdpodium … Muse! Veel mensen van mijn gezegende leeftijd vinden dit puberale snotneuzenrock, ik vind ‘t gewoon leuke, vrolijke en opwindende rock, gebracht door een groep die de grenzen van de goede smaak durft af te tasten, en niet bang is door de mand te vallen! Wat Muse op Werchter liet horen, liet ‘t beste verhopen voor ‘t album dat de dag van dit concert verscheen: perfect geluid, uitstekende muzikanten, een uitgebalanceerde set, alle hits en enkele knallers uit ‘t nieuwe album, en daarbij een uitgelaten massa die door Matthew Bellamy niet eens opgejut moest worden om door het dak te gaan! Muse is op enkele jaren tijd van een debutantje naar een volwassen rockgroep uitgegroeid, en hopelijk zullen ze dat nog lang blijven! Een eerste echt hoogtepunt, zowaar!

Daarna was het wel fris genoeg om m’n hips-to-shaken op Tiga en 2ManyDJs … maar helaas … m’n hips wouden niet echt meer mee ;-) die gezegende leeftijd, zeker Dan maar enkele pintjes gedronken, waarna het weer heerlijk slapen was in een uithoek van camping A6! :-)


Labels : , , ,

Vind je dit bericht interessant? Plaats dan jouw reactie of schrijf je in op de RSS feed.

Reactie Plaatsen