Minimumdienstverlening
Vandaag was het dus staking bij de spoorwegen … en ik vrees dat die staking uiteindelijk het omgekeerde bereikt heeft van wat oorspronkelijk de bedoeling was - dat is toch mijn indruk.
Laten we eerst nog eens duidelijk maken waar het de stakers om te doen was:
Digneffe herhaalde donderdag dat de actie enkel de bedoeling heeft om de treingebruikers te laten voelen wat ‘een minimumdienstverlening inhoudt’, zoals de nieuwe regering dreigt in te voeren.
Staken omdat een regering die nog niet eens gevormd is een voorstel op tafel gelegd heeft dat nog moet goedgekeurd worden … vreemd allemaal … maar ja …
Zelf heb ik geen last ondervonden van de staking: ik pendel dagelijks tussen Mechelen en Leuven, en heb geen minuut vertraging meer opgelopen dan op andere dagen! Als ik m’n collega’s uit Brussel en Antwerpen mag geloven, viel het ook daar al bij al wel mee: iedereen was op tijd op z’n werk, en de tocht huiswaarts verloop ook redelijk vlot.
Die minimumdienstverlening die ze ons vandaag hebben willen laten voelen – pijn deed het niet – lijkt mij dus een uitstekend idee – voldoende dienstverlening tijdens de spitsuren, een beetje chaos rond de middag, maar wel iedereen op tijd op z’n werk, en beperkte economische schade!
Vind je dit bericht interessant? Plaats dan jouw reactie of schrijf je in op de RSS feed.



![[ RSS ]](http://weblog.den-beire.be/images/logos/rss.gif)
![[ Last FM ]](http://weblog.den-beire.be/images/logos/lastfm.png)
